ses
MIC: Minimum Inhibitory Concentration
ANT: Aminoglycoside Nucleotidyl transferase
VIM: Veronese Imipenemase
IMP: Imipenemase
NDM: New Delhi Methalo Beta Lactamases
GIM: Germany Imipenemase
SPM: Sao Paulo metallo-beta-lactamase
SIM-1: Seoul Imipenemase
KDa: Kilo Daltone
MR-VP: Methyl Red-voges Prokouer Medium
OF: Oxidative Fermentative
TSI: Triple Sugar Iron Agar
SIM: Sulfide-Indol Motility
EMB: Eosin methylene-blue agar
PCR: Polymerase Chain Reaction
OF: Oxidative Fermentative
TSI: Triple Sugar Iron Agar
SIM: Sulfide-Indol-Motility

فهرست مطالب
عنوان صفحه
فصل اول: مقدمه و مروري بر مطالعات مشابه 1
1-1- خانواده پسود و موناداسه آ 2
1-2- تاريخچه P. aeruginosa 3
1-2-1- خصوصيات مورفولوژيک P. aeruginosa 5
1-2-2- خصوصيات رشد 5
1-2-3- هوازي‌هاي اجباريObligate aerobes 5
1-2-4- مشخصات کشت 6
1-2-5- مواد آلي مورد نياز 7
1-2-6- محيط‌هاي کشت 8
1-2-7- پيگمان 9
1-2-8- شاخص‌هاي بيماريزايي در P. aeruginosa 11
1-2-8-1- پيلي(Pili) 11
1-2-8-2- آلژينات (Alginate) 12
1-2-8-3- اندوتوکسين 12
1-2-8-4- پروتئاز‌هاي خارج سلولي 13
1-2-8-5- هموليزين‌ها 15
1-2-8-6- فسفوليپاز ‍C 15
1-2-8-7- رامنوليپيدها 15
1-2-9- توکسين‌هاي خارج سلولي 16
1-2-9-1- اگزوتوکسينA 16
1-2-9-2- اگزوآنزيم S 16
1-2-10- لوکوسيدين با وزن ملکولي بالا 17
1-2-11- سيدروفورها 17
1-2-12- ليپاز 17
1-2-13- سيتوتوکسين 18
1-2-14- پايوسيانين 18
1-2-15- سيستم ترشحي نوع III 18
1-2-16- اپيدميولوژي 19
1-2-17- بيماريهاي ناشي از P. aeruginosa 20
1-2-17-1- باکتريمي 20
1-2-17-2- عفونت‌هاي گوش 20
1-2-17-3- عفونت‌هاي چشم 21
1-2-17-4- عفونت‌هاي مجراي تنفسي 21
1-2-17-5- عفونت‌هاي استخوان و مفصل 22
1-2-17-6- عفونت‌هاي سيستم عصبي مرکزي 22
1-2-17-7- عفونت‌هاي دستگاه گوارش 22
1-2-17-8- عفونت‌هاي پوست و بافت نرم 23
1-2-17-9- عفونت‌هاي دستگاه اداراي 24
1-2-17-10- باکتريمي 24
1-2-17-11- عفونتهاي استخوان و مفصل 24
1-2-17-12- عفونت‌هاي سيستم عصبي مرکزي 24
1-2-17-13- اندوکارديت عفوني 25
1-2-17-14- عفونت‌هاي مجراي تنفسي 25
1-2-17-15- عفونت پوست و بافت‌هاي نرم 26
1-2-17-16- عفونت‌هاي ادراري 26
1-2-18- متالوبتالاکتاماز 27
1-2-19- شيوع مقاومت متالوبتالاکتامازها 27
1-2-20- انواع تيپ‌هاي متالوبتالاکتاماز 28
1-2-21- The Imipenemase(IMP) Type 28
1-2-22- The Veronese Imipenemase (VIM) Type 28
1-2-23- New Delhi Metalo ?-lactamase-1 (NDM-1) Type 28
1-2-24- ديگر تيپ‌هاي متالوبتالاکتاماز 29
1-2-24-1- روش‌هاي تشخيص متالوبتالاکتاماز 29
1-2-24-2- سنجس حساسيت) آنتي بيوگرام) 29
1-2-24-3- روش E.Test به وسيله نوار MBL 30
مروري بر مطالعات گذشته 31
فصل دوم: مواد و روش‌ها 34
2-1 بيان مسئله و اهميت موضوع 35
2-2- اهداف 36
2-2-1- اهداف اصلي طرح 36
2-2-2- اهداف ويژه طرح 36
2-3- سؤالات و فرضيات 36
2-4- نوع و روش مطالعه 37
2-5- روش کار 37
2-5-1- انواع محيط کشت 37
2-5-2- مکانکي آگار(Mac Conkey agar) 37
2-5-3- محيط کشت SIM 38
2-5-4- روش آماده سازي معرف کواکس جهت تست اندول 39
2-5-5- محيط کشت OF 39
2-5-6- محيط کشت TSI 39
2-5-7- محيط سيمون سيترات 40
2-5-8- محيط مايع( ( MR-VP 40
2-5-9- طرز تهيه معرف VP 41
2-5-10- طرز تهيه معرف MR 41
2-5-11- تست اکسيداز 41
2-6- روش اجراي کار 42
2-6-1- جمع آوري نمونه‌ها 42
2-6-2- تعيين آنزيم متالوبتالاکتاماز 43
2-6-3- آناليز آماري 44
2-6-4- محدوديت و مشکلات اجرايي طرح 44
2-7- جدول متغيرها 45
فصل سوم: يافته‌ها 46
3-1- نتايج 47
فصل چهارم: بحث، نتيجه گيري و پيشنهادات 69
4-1- بحث 70
4-2- نتيجه گيري 75
4-3- پيشنهادات 75
ABSTRACT 76
فهرست مراجع 77
ضميمه: پرسشنامه 84

فهرست جدول‌ها
عنوان صفحه
جدول1-1- طبقه بندي بعضي از جنس‌هاي خانواده پسودوموناسه آ که از نظر طبي اهميت دارند [5]. 3
جدول 3-1- فراواني نسبي آنزيم متالوبتالاکتاماز در نمونه‌هاي مورد بررسي به روش E.Test 52
جدول 3-2- فراواني نسبي آنزيم MBL در نمونه‌هاي مورد بررسي بر حسب نوع نمونه 53
جدول 3-3- فراواني نسبي آنزيم MBL در نمونه‌هاي مورد بررسي بر حسب بخش 54
جدول 3-4- فراواني نسبي آنزيم MBL در نمونه‌هاي مورد بررسي بر حسب سن 55
جدول 3-5- فراواني نسبي آنزيم MBL در نمونه‌هاي مورد بررسي بر حسب جنس 56
جدول 3-6- فراواني نسبي مقاومت سويه‌هاي سودوموناس ائروژينوزا به آنتي بيوتيک‌هاي مختلف به روش ديسک ديفيوژن 57
جدول 3-7- فراواني نسبي آنزيم MBL در نمونه‌هاي مورد بررسي بر حسب مقاومت به جنتامايسين 58
جدول 3-8- فراواني نسبي آنزيم MBL در نمونه‌هاي مورد بررسي بر حسب مقاومت به کوتريموکسازول 59
جدول 3-9- فراواني نسبي آنزيم MBL در نمونه‌هاي مورد بررسي بر حسب مقاومت به سيپروفلوکساسين 60
جدول 3-10- فراواني نسبي آنزيم MBL در نمونه‌هاي مورد بررسي بر حسب مقاومت به سفترياکسون 61
جدول 3-11- فراواني نسبي آنزيم MBL در نمونه‌هاي مورد بررسي بر حسب مقاومت به سفپيم 62
جدول 3-12- فراواني نسبي آنزيم MBL در نمونه‌هاي مورد بررسي بر حسب مقاومت به سفوتاکسيم 63
جدول 3-13- فراواني نسبي آنزيم MBL در نمونه‌هاي مورد بررسي بر حسب مقاومت به سفتازيديم 64
جدول 3-14- فراواني نسبي آنزيم MBL در نمونه‌هاي مورد بررسي بر حسب مقاومت به پيپراسيلين 65
جدول 3-15- فراواني نسبي آنزيم MBL در نمونه‌هاي مورد بررسي بر حسب مقاومت به تيکارسيلين 66
جدول 3-16- فراواني نسبي آنزيم MBL در نمونه‌هاي مورد بررسي بر حسب مقاومت به ايمي پنم 67

فهرست شكل‌ها
عنوان صفحه
شكل 3-1- نوار E.Test جهت تعيين آنزيم متالوبتالاکتاماز 68

فصل اول: مقدمه و مروري بر مطالعات مشابه

1-1- خانواده پسود و موناداسه آ1
اعضاي خانواده پسود وموناداسه آ، باسيل‌هاي گرم منفي متحرک با تاژک‌هاي قطبي هستند. اکسيداز مثبت بوده و در محيط‌هاي کشت ساده رشد مي‌کنند. باکتري‌هاي پسودوموناس باکتري‌هاي خاکزي هستند که در خاک سبب ترشح سيدروفور شده و جذب آهن و برخي ديگر از عناصر ريزمغذي نظير روي را امکان‌پذير مي‌سازد. بر خلاف جنس‌هاي متعدد، تنها ايزوله‌هاي مطرح در باليني اعضاي پنج جنس زير مي‌باشند: Pseudomonas, Burkholderia, Stenotrophomonas, Acinetobacter و Moraxella [1]. بر اساس تشابه RNA ريبوزومي (rRNA)، سود وموناداسه آ را به 5 گروه تقسيم کرده اند که تنها سه گروه V , II , I پاتوژن‌هاي انساني هستند [2]. باکتريهاي جنس پسودوموناس، به شکل ميله‌اي راست يا کمي خميده، داراي تاژک قطبي، بدون اسپور و گرم منفي مي‌باشند. اين باکتري‌ها هوازي و از نظر منبع انرژي و کربن کموارگانوتروف‌ هستند. از نظر نيازهاي غذايي گونه‌هاي پسودوموناس نياز غذايي بسيار ساده اي دارند. در شرايط آزمايشگاهي در محيط‌هاي حاوي مقداري ماده آلي در pH خنثي بخوبي رشد مي‌کنند. متابوليسم گونه‌هاي پسودوموناس تنفسي بوده وحالت تخميري ندارند. اين باکتريها قادرند از 150 ترکيب آلي بعنوان منبع کربن وانرژي استفاده نمايند [3].
جنس پسودوموناس داراي 57 گونه است، که بسياري از آنها بيماريزا نيستند. گونه‌هاي پسودوموناس در دو گروه فلوئورسنت و غير فلوئورسنت دسته بندي مي‌شوند، که P. aeruginosa ، P.fluorescens و P.putida در گروه فلوئورسنت و P.stutzeri و P.mendocina در گروه غير فلوئورسنت جاي مي‌گيرند. گونه‌هاي P.fluorescens و P.putida، گاه در آبزيان عفونت پديد مي‌آورند. ولي نام آشناترين آنها،
P. aeruginosa است که در سطح پوست و غشاهاي مخاطي و مدفوع وجود دارد و بيماريزاي فرصت طلب در ميزبانانهاي گوناگوني است [4].

جدول1-1- طبقه بندي بعضي از جنس‌هاي خانواده پسودوموناسه آ که از نظر طبي اهميت دارند [5].
شبيه بودن rRNA
رديف
گروه و زيرگروه
جنس و گونه
I
گروه فلوئورسنتي
P.aeruginosa
P.fluorescens
P.putida

گروه غير فلوئورسنتي
P.stutzeri
P.mendocina
II

Burkholderia pseudomalle
Burkholderia mallei
B.cepacia
Pandoraea
Delftia
Cupriavidus
Ralstonia pickettii
III

Comamonas species
Acidovorax species
IV

Brevunddimonas species
V

Stenotrophomonas maltophilia
1-2- تاريخچه P. aeruginosa
سال‌ها قبل از آنکه P. aeruginosa شناخته شود، پزشکان ، مشاهده چرک متمايل به رنگ آبي- سبز را نشانه اي مهم براي وخيم بودن عفونت تلقي مي‌کردند. اولين بار در سال 1850 ميلادي، Sedillot حضور لکه‌هاي رنگي آبي- سبز را بر روي لباس جراحان مورد توجه قرار داد. اما به علت اصلي آن پي نبرد، تا آنکه در سال 1860 ميلادي، Fordos موفق به استخراج رنگ دانه از اين باکتري شد و ماده کريستالي بدست آمده از آن را پايوسيانين ناميد. در سال 1862 ميلادي، Luke اين لکه‌هاي رنگي را در ارتباط با عفونت اعلام کرد و اظهار داشت که عناصر ميله اي شکلي را در اين چرک‌هاي آبي- سبز مشاهده کرده است. در سال 1882 ميلادي، Gessard باکتري P. aeruginosa را جدا نمود و آن را با سيلوس پاپوسيانوس2 نامگذاري کرد [2].
در سال 1887 ميلادي Gruber اين باکتري را از چرک گوش جدا کرد، در حالي که مدتي بعد يعني در سال 1889 ميلادي، Charrin نقش بيماريزائي اين باکتري را در حيوانات اعلام کرد. در سال 1894 ميلادي، Migula مشخصات اوليه P. aeruginosa را بيان کرد. در سال 1896 ميلادي، Wasserman اعلام نموده که نقش سم‌ها و مواد خارج سلولي P. aeruginosa از خود سلول باکتري در بيماريزائي آن مهم تر است. Osler در سال 1952 ميلادي، اظهار داشت که P. aeruginosa احتمالا در عفونت‌هاي ثانويه نقش دارد. P. aeruginosa به خاطر توليد فرآورده‌هاي گوناگون خارج سلولي و عدم اطلاع از چگونگي دقيق بيماريزائي آن به تدريج اهميت و جايگاه ويژه خود را در علوم بيولوژي و پزشکي پيدا کرد و همگام با تکوين اين يافته‌ها، نام‌هاي گوناگوني را مانند:
* bacterium aeroginosum
* micrococcus
* papocianos
* bacillus aerogenous
* papocianos bacillus
* pseudomonas payocyanoum
* payocyanou bacterium
* pseudomonas polycholor
براي آن در نظر گرفتند [6].
امروزه به اين باکتري P. aeruginosa مي‌گويند که از چند واژه متفاوت تشکيل شده است.
1- کلمه پسودو، يعني کاذب بودن و با توجه به متفاوت بودن شکل باکتري (به حالت‌هاي مستقيم و خميده) در هنگام نامگذاري در ابتداي نام اين خانواده قرار داده شده است.
2- کلمه موناد، اين واژه کلمه اي يوناني است و به معني واحد مي‌باشد( قبلا واحد بيماريزائي که موجب عفونت مي‌گرديد به عنوان موناد پيشنهاد گرديده بود. با در نظر گرفتن اين تعريف، پسودوموناس ‌ها در واقع مربوط به واحدهاي متغير الشکلي بوده که براي ظهور خود در عفونت‌ها نياز به اکسيژن دارند.
3- آئروژينوزا ، اين کلمه در زبان لاتين به معناي زنگ مس(اکسيد مس) مي‌باشد و در واقع، علت اصلي چنين

دیدگاهتان را بنویسید