دانلود پایان نامه

دانلود پایان نامه ارشد رشته ادبیات در سایت ارشدها

عنوان کامل پایان نامه :

بررسی تأویل‌های کتاب وجه دین حکیم ناصرخسرو قبادیانی

قسمتی از متن پایان نامه :

 

  • از آنجا که تفسیر حاصل ترکیب امتزاج افق‌های مفسر و متن است، لذا نمی‌توان به داوری میان تفسیرهای مختلف پرداخت.
  • در تفسیر به جای دفاع از عینی‌گرایی و فهم مطلق، باید از تاریخ‌گرایی و نسبی‌گرایی در فهم دفاع کرد.
  • با توجه به مقدمات فوق اختلاف فهم‌ها و تفسیرها از یک متن یا اختلاف قرائت‌ها امری طبیعی و اجتناب ناپذیر است.

1-3-5-2 «من»- «تو»(الگوهای سه‌گانه):

گادامر در مصاحبه‌ای با پل ریکور می‌گوید:

«برای من الگوی پیشاپیش شناخته همواره مکالمه بوده است… آنچه هست، رابطه‌ای متقابل میان دو نفر است تا آنجا که هریک خود را پیش دیگری افشا نماید. مکالمه الگوی خوبی است برای فراشد چیره شدن بر ساختار دو موضع مخالف. یافتن زبانی مشترک… سهیم شدن در کنش اجتماعی است… تا آن‌جا که هیچ کس در آن‌جا که آغاز کرده نماند بل با آنچه که دیگری است یکی شود. هر دو شرکت‌کنندۀ مکالمه‌ای اصیل دگرگون می‌شوند، حرکت می‌کنند و سرانجام زمینه‌ای ولو اندک برای همبستگی می‌یابند. به این معنا من می‌پندارم که حتی اختلاف تأویل‌ها نیز راه حلی دارد… این راه را من هرمنوتیکی می‌خوانم.»[1]

اما از نظر گادامر هر مکالمه‌ای اصیل و حقیقی نیست و آنجا که برای تبیین آگاهی‌ای که اصالتاً تاریخی است، از نوع‌شناسی‌های سه‌گانۀ من – تو استفاده می‌کند، تنها الگوی سوم را دارای اصالت می‌داند.

در الگوی اول تو به عنوان یک شیء در یک حیطه در نظر گرفته می‌شود و این شخص یا شیء دیگر، در حیطۀ تجربۀ آدمی و تنها وسیله‌ای برای نیل به غایات مورد نظر اوست. نکتۀ اساسی این روش که بر علوم طبیعی مسلط است، غایت انگاری هر تفکر استقرایی است. اطلاق این الگو به سنّت، در نسبتی هرمنوتیکی، باعث لغزیدن در دام روش‌ها و عینیت می‌شود که در آن سنّت، شیئی جدا از ما می‌شود و آزاد تاب می‌خورد و از ما تأثیر نمی‌پذیرد.

در الگوی دوم، تو به عنوان فرافکنی انعکاسی در نظر گرفته می‌شود. الگویی که در آن شناسنده مدعی ارباب بودن است و نقد گادامر بیشتر متوجه این نوع آگاهی تاریخی است…

اما تنها در الگوی سوم یعنی تو به عنوان سخن گفتن سنّت است که گادامر مجال طرح نظریۀ خود راجع به الگویی هرمنوتیکی و آگاهی تاریخی اصیل را می‌یابد. الگویی که مشخصۀ بارز آن گشاده نظری اصیل در برابر تو است. نسبتی که معنا را از من بیرون نمی‌افکند، بلکه گشاده نظری اصیلی دارد که می‌گذارد چیزی به او گفته شود، گشاده نظری‌ای که بیشتر می‌خواهد بشنود تا این که ارباب باشد… دیگر متن را هیچ‌گاه نمی‌توان به طور کامل و عینی دیگری ساخت، زیرا فهم… دقیقاً قرار دادن خود در موضعی است که دیگری بتواند مدعی باشد.[2]

در شکل سوم تجربۀ هرمنوتیکی برخلاف اشکال قبلی زمان گذشته نه ابژه یا موضوعی برای طبقه‌بندی برای صفات و مشخصات است و نه زمانی عمیقاً غریب که عصر حاضر دیگر نمی‌تواند در مفاهیم و ارزش‌های آن سهیم باشد… این شکل از تجربۀ هرمنوتیکی در عین حال اصیل‌ترین شکل است زیرا با شخص دیگر نه به منزلۀ یک شیء یا وسیله برخورد می‌کند و نه می‌کوشد تا با تعلیق حق او در بیان عبارتِ با معنا، ارباب و آقای دیگری گردد… آدمی نسبت به گفته‌های شخص دیگر باز و گشوده است. به بیان گادامر بدون چنین گشودگی‌ای هرگونه تماس واقعی انسانی ناممکن است.[3]

البته نباید از یاد برد که متن، گذشته از هر ارتباطی با شخصی که آن را می‌گوید محتوای معنادار مشخصی دارد… الفاظ من و تو نباید ما را به این فکر بیندازد که این ارتباط اساساً بر حسب شخص به شخص است… متن را بایست اجازۀ سخن گفتن داد تا خواننده همچون شناسنده‌ای در جای شایستۀ خودش و نه همچون شیء بر آن در بگشاید… این ساختار من – تو متضمن نسبت همسنخی یا دیالکتیک است. پرسشی به متن خطاب شده، در معنای عمیق‌تر، متن نیز به پرسش تأویل کننده‌اش خطاب می‌کند. ساختار دیالکتیکی تجربه و ساختار هرمنوتیکی تجربه به طور اخص در همین پرسش و پاسخ منعکس می‌شود.[4]

در این الگو، متن دیگر به سان جسدی بی‌جان تلقی نخواهد شد. بلکه مؤلفه‌ای از دیالوگ است که دارای کنش و نقش فاعلیتی است[5]. از این رو در هرمنوتیک گادامر شناخت متن تا آن‌جا ممکن می‌شود که تأویل کننده بکوشد به گفتار متن گوش فرا دهد و کمتر در پی آن باشد که عقایدش را اعلام کند.[6]

مخالفان و ناقدان گادامر، از اسکار بکر، فرانس ویکر، هلموت کوهن گرفته تا فیلسوف ساختارشکنی همچون ژاک دریدا، کم نیستند[7]، اما آن چند نفر که نامشان با انتقاد از هرمنوتیک گادامر گره خورده است، یعنی بتی، هیرش و هابرماس، هریک با دغدغه‌هایی هرمنوتیکی به انتقادی سرسختانه از گادامر روی آوردند. حملۀ این‌ها در واقع دفاعی است از هرمنوتیک رمانتیک. چنان که بتی در مقدمۀ کتابچه‌ای از خود می‌نویسد:

«علم هرمنوتیک در مقام بحثی عام و همیشگی از تأویل، آن دانش مضبوط عام و بزرگی‌است که در دورۀ رمانتیک با والامنشی بسیار برجوشید و دغدغۀ مشترک همۀ دانش‌های مضبوط انسانی بود. چیزی که آن‌قدر ارزش داشت که بسیاری از متفکران بزرگ قرن نوزدهم به آن توجه نشان دهند… این صورت قدیم‌تر و ارجمند علم هرمنوتیک ظاهراً از خاطر آلمانی دورۀ جدید رفته است.»[8]

 

[1] – ریکور 119 و 120 (کوتاه شده)

[2] – پالمر ص 211 تا 213

[3] – كوزنزهوی ص 159 تا 161

[4] – پالمر ص 218 و 219

[5] – حسن‌پور 271

[6] – احمدی، ساختار و تأویل متن 582

[7] – كوزنزهوی 235 تا 237 و 189 تا190

[8] – پالمر 64 و 65

سوالات یا اهداف این پایان نامه :

  • پیشینۀ علم تأویل چیست؟
  • نظر تفکر اسماعیلی دربارۀ تأویل به عنوان اصل بنیادین این مذهب چیست؟
  • پیشینۀ علم هرمنوتیک در تفکر غرب چیست؟
  • آیا تأویل، آنچنان که ناصرخسرو به عنوان یک اسماعیلی بلندمرتبه به آن دست می‌یازد، با هرمنوتیک، آنچنان که در غرب تعریف می‌شود، شباهت دارد؟

دانلود رایگان فایل دموی این پایان نامه (فقط حاوی ده صفحه از صفحات پایان نامه با فرمت ورد)

 پایان نامه بررسی تأویل‌های کتاب وجه دین حکیم ناصرخسرو قبادیانی

دانلود رایگان فایل دموی این پایان نامه (فقط حاوی ده صفحه از صفحات پایان نامه با فرمت PDF)

 پایان نامه بررسی تأویل‌های کتاب وجه دین حکیم ناصرخسرو قبادیانی

برای دیدن جزئیات بیشتر ، خرید و دانلود آنی فایل متن کامل با فرمت ورد می توانید به لینک زیر مراجعه نمایید:

دانلود پایان نامه از لینک زیر

لینک متن کامل پایان نامه رشته ادبیات با عنوان :  بررسی تأویل‌های کتاب وجه دین حکیم ناصرخسرو قبادیانی