دانلود پایان نامه

نزد اساتید معتبر و صاحب نام، بهترین معرف صلاحیت حرفهای هنرمندان در فعالیت مستقل آینده آنها ب اشد. این روش، با آنکه در نتایج به دست آمده موفق و مورد قبول صاحبکار بود، نقایصی هم داشت. از جمله باعث میشد تا وقت بسیاری صرف آموزش گردد و هر استادی شاگردان را به سلیقه خود پرورش دهد و مهمتر اینکه بر خورد نظرات و عقاید و تبادل نظر بین اساتید و شاگردان که یکی از عوامل رشد و کسب دانش بیشتر است، کمتر وجود داشته باشد.

بخش سوم :مطالعات زمینه
3-1 مشخّصات جغرافیایی
موقعيت جغرافيايي و تقسيمات استان
استان قم با وسعتي معادل 14631 کيلومتر مربع در مرکز کشور واقع شده و مرکز آن شهر قم است. اين استان بين 51 و 30 تا 50 و 30 درجه طول شرقي نسبت به خط استوا قرار گرفته است. استان قم از شمال به جلگه ورامين و شهر ري از استان تهران و ساوه از استان مرکزي و کاشان از استان اصفهان و کوير نمک و از غرب به شهرستان هاي آشتيان و تفرش از استان مرکزي محدود است (تصوير 1-2). براساس آخرين تقسيمات کشوري در سال 1385، اين استان داراي چهار شهرستان، 4 بخش يک شهر، 9 دهستان و 363 آبادي داراي سکنه بوده است.

3-2 جغرافياي طبيعي و اقليمي استان
استان قم در قلمرو کوير مرکزي ايران واقع شده است و بين 900 تا 1500 متر از سطح درياي آزاد ارتفاع دارد. مناطق دشتي استان قم با شيب ملايمي از غرب به شرق به سمت منطقه کوير مرکزي گسترش مي يابد. رسوبات نرم و قابل نفوذ ابتداي اين دشت، خاک و سفره هاي آب زيرزميني مناسبي را در يک مکان پديد آورده است. برخي از نواحي استام قم که به طور مشخص در جنوب شرقي استان تهران واقع شده است و ارتفاعي کمتر از 900 متر دارد، به دليل ارتفاع اندک، بارش ناچيز، اقليم نامساعد و زمين هاي شور بخشي از کوير مرکزي ايران به شمار مي رود و از نظر استفاده از زمين مطلوبيت چنداني ندارد، به همين دليل خالي از جمعيت است و به حاشيه درياچه نمک يا مسيله معروف و از نظر جهانگري کويري بسيار جالب توجه است. استان قم از نظر آب و هوا، اقليم نيمه بياباني دارد و ميزان بارش سالانه آن در اطراف حوض سلطان (تصوير 1-3) کمتر از 100 ميلي متر است که عمدتاً در فصول سرد سال (پاييز و زمستان) صورت مي گيرد، در حالي که در فصول گرم- به ويژه تابستان- نزولات جوي بسيار نادر است. مقدار بارش سالانه استان قم 165 ميلي متر و تعداد روزهاي يخبندان آن 55 روز در سال گزارش شده است. بررسي معدل درجه حرارت استان نشان مي دهد که حداکثر مطلق درجه حرارت در سال 1373 برابر 5/45 و حداقل مطلق آن 8- درجه سانتيگراد و متوسط درجه حرارت سالانه آن حدود 18 درجه سانتيگراد مي باشد. بررسي متوسط درجه حرارت ماهانه نشان مي دهد که بيشترين درجه حرارت با 6/31 درجه به مرداد ماه و کمترين آن با 2/5 درجه سانتيگراد به دي ماه مربوط است.

3-3 تاريخ استان
درباره قدمت قم و تاريخ بناي آن اختلاف نظر وجود دارد . برخي معتقدند که اين شهر پيش از دوره اسلامي نيز وجود داشت، بعضي هم مي گويند که شهر قم بعد از اسلام بنا گرديده است . باستان شناسان مانند “گريشمن” کناره هاي غربي ايران (قم، سيلک، کاشان و ساوه) را از نخستين و قديمي ترين مناطقي مي دانند مه جماعات اوليه انساني در آن استقرار يافته و تمدن هاي اوليه را پي ريزي کرده اند. در اين صورت، قدمت قم و نواحي پيرامون آن به چند هزار سال پيش مي رسد.
نتايج کاوش هاي باستان شناسي اخير در منطقه قمرود نيز بر صحت اين نظر دلالت دارد. در شاهنامه فردوسي نيز نام قم سه بار ذکر شده است. با اين وجود، تعداد زيادي مورخين، محققين و جغرافيا نويسان قديم، معتقدند که قدمت شهر قم به پيش از اسلام نمي رسد و در دوره اسلامي ساخته شده است، ولي نوعي آباداني در آن وجود داشته که از مفهوم شهر در آن روزگار بسيار دور بوده است. عرب هايي که بعد از اسلام، به آنجا هجرت کردند. لفظ قم را با الهام از واژه کم (که نام حصاري در نزديکي قم فعلي بود) بر آن نهاده اند.
1-3 وضعيت اجتماعي و اقتصادي استان
براساس نتايج اوليه سرشماري عمومي نفوس و مسکن مرکز آماري ايران در سال 1390، جمعيت استان قم در آبان ماه برابر 1133000 نفر بوده است.
از اين تعداد 16/91 درصد در نقاط شهري، 82/8 درصد در نقاط روستايي سکونت داشته اند و بقيه غير ساکن بوده اند. در اين استان در مقابل هر 100 نفر زن، 105 مرد وجود داشته است. از جمعيت اين استان 4/40 درصد گروه سني کمتر از 15 ساله و 56/55 درصد گروه سني 64/15 ساله و 92/3 درصد در گروه سني 65 ساله و بيشتر قرار داشته اند و سن بقيه افراد نيز نامشخص بوده است.
از کل جمعيت استان 76/99 درصد را مسلمانان تشکيل مي دهند. اين نسبت در نقاط شهري 75/99 درصد و در نقاط روستايي 94/99 درصد است.
در فاصله سال هاي 1365 تا 1375 حدود 137218 نفر به استان وارد و يا در داخل آن جابه جا شده اند. محل اقامت قبلي 80/77 درصد مهاجران از ساير استان ها و 39/10 درصد آن ها در شهرستان محل سرشماري بوده است. محل اقامت قبلي بقيه افراد، خارج از کشور يا اظهار نشده بوده است. مقايسه محل اقامت قبلي مهاجران با محلي که در آن سرشماري شده اند نشان مي دهد، 62/33 درصد از از روستا به شهر، 57/1 درصد از روستا به روستا و 29/5 درصد از شهر به شهر، 57/1 درصد از روستا به روستا و 59/5 درصد از شهر به روستا مهاجرت کرده اند.
در آبان ماه سال 1375 از 739060 نفر جمعيت 6 ساله و بيشتر استان، 87/81 درصد باسواد بوده اند، نسبت باسوادي در گروه سني 14-6 ساله 98/95 درصد و گروه سني 15 ساله و بيشتر 45/75 درصد بوده است . در بين افراد لازم لازم ال
تعليم (14-6 ساله) نسبت باسوادي در نقاط شهري 25/96 درصد و در نقاط روستايي 05/93 درصد بوده است. در اين استان نسبت باسوادي در بين مردان 55/86 درصد و در بين زنان 95/76 درصد بوده است. اين نسبت در نقاط شهري براي مردان و زنان به ترتيب 57/87 درصد و 28/78 درصد و در نقاط روستايي 62/76 درصد و 63 درصد بوده است.
براساس سرشماري عمومي نفوس و مسکن سال 1375، در استان قم افراد شاغل و بيکار (جوياي کار) در مجموع 39/32 درصد از جمعيت ده ساله و بيشتر را تشکيل مي داده اند. اين نسبت در نقاط شهري 60/31 درصد و در نقاط روستايي 15/40 درصد بوده است. از جمعيت فعال اين استان 60/31 درصد و در نقاط روستايي 15/40 درصد بوده است . از جمعيت فعال اين استان 60/31 درصد و در نقاط روستايي 15/40 درصد بوده است. از جمعيت فعال اين استان 34/90 درصد را مردان و 66/9 درصد را زنان تشکيل مي داده اند. بيشترين ميزان فعاليت مربوط به گروه سني 44-40 ساله با 75/50 درصد و کمترين ميزان مربوط به گروه سني 14-10 ساله با 32/4 درصد بوده است . بالاترين ميزان فعاليت براي مردان مربوط به گروه سني 44-40 ساله با 54/90 درصد و براي زنان مربوط به گروه سني 24-20 ساله با 28/10 درصد بوده است.
بر طبق همين سرشماري، از شاغلان 10 ساله و بيشتر استان 23/8 درصد در گروه عمده خدمات و 56/42 درصد در گروه عمده صنعت و 96/2 درصد نيز در ساير گروه هاي اقتصادي به کار اشتغال داشته اند اين نسبت در نقاط شهري به ترتيب 47/3، 74/48، 78/44 و3 درصد بوده است. توزيع نسبي شاغلان 10 ساله و بيشتر، برحسب گروه هاي عمده فعاليت نشان مي دهد که در نقاط شهري گروه عمده خدمات و در نقاط روستايي گروه عمده کشاورزي بيشترين تعداد افراد شاغل را به خود اختصاص داده اند. اساس اقتصاد استان قم بر پايه کشاورزي، دامداري و صنعت (دستي و ماشيني) استوار گرديده است. کشاورزي در اين استان، به صورت تلفيقي انجام مي گيرد. بدين صورت که هر کشاورز علاوه بر فعاليت در بخش کشاورزي، قطعه زميني را نيز به احداث باغ اختصاص داده است و يا تعدادي گوسفند و بز نگهداري مي کند. فرآورده هاي کشاورزي استان به صورت تلفيقي انجام مي گيرد. بدين صورت که هر کشاورز علاوه بر فعاليت در بخش کشاورزي، قطعه زميني را نيز به احداث باغ اختصاص داده است و يا تعدادي گوسفند و بز نگهداري مي کند. فرآورده هاي کشاورزي استان شامل : گندم، جو، پنبه، چغندرقند، ذرت و آفتابگردان و تره بار است که در ميان محصولات فوق، کشت جو از اهميت زيادي برخوردار است. آب اراضي کشاورزي از رودخانه هاي قم رود و قرچه چاي تامين مي گردد.
باغداري نيز از جمله فعاليت ها مردم استان قم است و مهم ترين محصولات باغي آن عبارتنداز : آلبالو، انار، گيلاس، آلوچه و آلو، هلو، زردآلو، انجير، گردو، فندق، بادام و سنجد که بعضي به صورت تازه و بعضي به صورت خشکبار صادر مي گردد.
دامداري نيز از دير زمان در استان قم رايج بوده و برخي از ايلات و عشاير استان هاي غربي کشور زمستان ها را در اين استان مي گذرانند . علاوه بر اين پرورش گاو و گوسفند به صورت صنعتي و سنتي نيز در سطح استان رونق قابل توجهي دارد. پرورش طيور نيز در استان رواج دارد و به دو روش سنتي و صنعتي صورت مي گيرد.
در زمينه صنعت، استان قم با توجه به امکاناتي که در سال هاي اخير درآن به وجود آمده است و بين دو قطب صنايع مونتاژي و وابسته در تهران و صنايع نسبتاً بنيادي در اصفهان قرار گرفته، به محل فعاليت صنعتگران در رشته هاي مياني و معدني تبديل شده است.
صنايع کاني غير فلزي پايه و اساس صنعت استان قم را تشکيل مي دهند و توليدات آنها به
اقصي نقاط کشور صادر مي گردد. به طوري که در حال حاضر بيش از هزار واحد توليدي
صنايع کاني غير فلزي پايه و اساس صنعت استان قم را تشکيل مي دهند و توليدات آنها به اقصي نقاط کشور صادر مي گردد. به طوري که در حال حاضر بيش از هزار واحد توليدي در قم مشغول به توليد گچ، آجر، آهک، سنگ و پودر سنگ مي باشد و محصولات آنها علاوه بر تامين نيازهاي استان به ساير نقاط به ويژه تهران نيز صادر مي گردد . به طوري که در حال حاضر بيش از هزار واحد توليدي در قم مشغول به توليد آجر، آهک، سنگ و پودر سنگ مي باشد و محصولات آنها علاوه بر تامين نيازهاي استان به ساير نقاط به ويژه تهران نيز صادر مي گردد. در مراحل بعدي صنايع غدايي شيميايي، دارويي، چوبي، فلزي، نساجي و سلولزي قرار دارد که شامل تعداد زيادي کارخانجات و کارگاههاي مختلف مي شود.
از ديگر فعاليتهاي اقتصادي استان قم صنايع دستي است که اهم آنها شامل : قالي بافي، منبت کاري، درودگري و تهيه سوهان است و در اين ميان منبت کاري و قالي بافي اهميت ويژه اي دارد، به طوري که قالي هاي طرح قم از ازرش خاصي برخوردار است و در بازارهاي داخل و خارج کشور طرفداران زيادي دارد.

3-4 شرايط اقليمي شهر قم
شهرستان قم در 50 درجه طول شرقي و 34 درجه عرض شمالي، در غرب منطقه مرکزي ايران قرار گرفته ، داراي ارتفاع کم 930 متر از سطح دريا مي باشد.
از نظر تقسيمات اقليمي منطقه قم جزو نواحي بياباني و صحرائي گرم، داراي زمستان هاي نسبتاً سرد و معتدل و تابستان هاي گرم و خشک مي باشد که بعلت همجواري با کويرهاي بزرگ بارندگي در اين منطقه بسيار قليل است.

دما و رطوبت هوا
ارقام مربوط به متوسط حداقل و متوسط حداکثر دماي هوا نشان دهنده وضعيت عمومي هوا هستند. طبق آمارهاي موجود در شهر قم حداکثر درجه حرارت بطور متوسط به حدود 7/39 درجه سانتيگراد مي رسد و حداقل آن به حدود 4/0 درجه سانتيگراد و متوسط اختلاف درجه حرارت شب و روز در سال به حدود 4
/13 درجه بالغ مي شود که اين مقدار دهه 50-1340 از حداقل 7/9 درجه در دي ماه تا حداکثر 6/16 درجه در مرداد ماه نوسان داشته است (جدول 1-1) . با اشاره به جدول فوق و طبق محاسبات اقليمي و اقليم شهر قم در تقسيم بندي دانشمند اطريشي کوپن در رده Bah قرار مي گيرد که طبق شروط زير، همه مشخصات اين نوع آب و هوا (بياباني و گرم و خشک) داراست:

شرط a22 متوسط درجه حرارت گرمترين ماه (تير) 7/39
شرط h81 متوسط درجه حرارت ساليانه 4/20
شرط b6 معدل سردترين ماه سال (دي) 2/5
متوسط اختلاف درجه حرارت ساليانه

دیدگاهتان را بنویسید